ففتا

بابا رحیم مشرب

بابا رحیم مشربBaba Mashrab
بابا رحیم مشرب شاعر ؛ عالم ، صوفی ، فیلیسوف در سال ۱۶۵۳ در ولایت نمنگان تولد یافته و در سال ۱۷۱۱ به اساس دسایس ملا های متعصب وکور دل با حکم محمود خان در ولایت بلخ به دار آیخته شده و در پهلوی قبر
جوانمرد قصاب دفن گردیده و سپس جسد مبارک آن به شهر اشکمش ولایت تخار انتقال یافته که اکنون زیارت گاه خاص عام است.
شب نشینی های مشرب خوانی با اجرای دنبوره در مهمانخانه ها بشکل دسته جمعی که در افغانستان آنرا جهر میگویند شب های زمستان در بار خلیفه های طریقه ی قادریه را روز میکند. بابا رحیم مشرب غزلسرای معروف و محبوب فارسی و اوزبیکی است و علاقمندان زیاد بین مردمان آسیای میانه و افغانستان دارد.در مناطقی که مشرب خوانی مروج است معلم های خانگی ،مساجد و مدارس، دیوان مشرب را بعد از اتمام پنج سوره و قرآن به حیث کتاب درسی می خوانند و سواد را از آن می آموزند. و بیشتر غزلیات و اشعار آن در سینه ها از نسل به نسلی در قالب حافظه قرار میگرفته است.در مناطق اوزبیک نشین آسیای میانه بخصوص ولایات: نمنگان، اندیجان، فرغانه و قوقان اوزبیکستان، اوش و جلال آباد قرغیزستان ،چمنت و ترکستان قزاقستان و ولایات: جوزجان ، سرپل، فاریاب،تخار ، قندوزو سمنگان افغانستان به مشرب مقام ولی و صاحب کرامت داده ،آنرا شاه مشرب،بابا مشرب و بعضآ مشرب دیوانه میگویند و در دعا های خود از خداوند از برکت روح بابا مشرب طلب مدد می نمایند.
شاه مشرب در اشعار خود ملاهای کمدان و شاهان ظالم و حکام بی کاره را به بزبان شعر به سنگ انتقاد کوبیده و عمال زشت و مردم فریبی آنها را عیان ساخته ومحبوبیت بین مردمش کمایی میکرده است و هر شعر آن در ذهن و زبان مردم قرار داشته است.
روشنگری بابه مشرب که ذهنیت های توده ها و مردم را بیداری میداده ، هدف کین ملا های متعصیب و شاهان ستمگر قرار میگرفته است.بنآ آنرا به کفر میگیرند و چون منصوربه می آویزند و در همان جا در پهاوی قبر جهانمرد قصاب در بلخ دفن میکنند. و سپس جنازه شاعر مبارز و عدالت خواه شاه مشرب توسط مریدانش به شهر اشکامش ولایت تخار انتقال یافته دفن شده است .زیارت گاه بابا مشرب در مزار شریف پهلوی قبر جوانمرد قصاب ، در شهر اشکمش ولایت تخار و در دها پارک و جاده و موسسات عالی اوزبیکستان تندیس شاه مشرب گذاشته شده است که ارادتمندان ان با آن دعا و ادای احترام می نمایند.
در سرزمین ما ترکان فارسی گو مثل مولانا جلال الدین بلخی؛صایب تبریزی،عبدالرحمان جامی ، علیشیر نوایی ،میرزا عبدالقادر بیدل، مقام ارجمند داردند درسده های اخیر حکومت بزبان ترکی و اوزبیکی توجه کمتر نمودند با ساختن مکاتب غیر ترکی و اوزبیکی در مناطق ترک واوزبیک نشین تقریبآ رسم الخط آنها را از میان بردند و هرآنجه از اشعار ترکی و اوزبیکی بجا مانده بود از میان رفته است .
عشق مفرط ترکی و اوزبیکی زبانان به زبان ، ادبیات و فرهنگ خود شان بوده که آنها را دولت های مستبد و شاهان ستمگر از این نعمت خداداد محروم ساخته اند .در سال ۱۹۹۱ انجمن فرهنگی علیشیر نوایی در ولایت بلخ ۳۵۰ سالکی شاعر و عالم بی بدیل اوزبیکی و فارسی گو علامه بابا رحیم مشرب را تجلیل نموده و مجموعه ی شعری آنرا بنام « گزیده ای از اشعارمشرب» به زبانهای اوزبیکی و دری به چاپ رساندند.
امان معاشر

Short URL: http://www.turklar.com/?p=14788

Posted by on بهمن ۲۵ ۱۳۹۴. Filed under تازه ها, چهره ها. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0. You can leave a response or trackback to this entry

Leave a Reply

Search Archive

Search by Date
Search by Category
Search with Google

Photo Gallery

© 2017 ففتا. تمام حقوق محفوظ و متعلق به ففتا است. ورود - میزبانی وب آی پی پلنز

مقالات منتشره در سايت ففتا بيانگر نظريات نويسندگان آن است و فدراسیون فرهنگی توركان افغانستان مسئوليت آنرا ندارد. ازطرف اداره سايت