ففتا

دوباره به خیابان رفته برای عدالت فریاد می‌زنیم

 

 

 

 

دوباره به خیابان رفته برای عدالت فریاد می‌زنیم

جنبش روشنایی در اعتراض به بی عدالتی و وجود تبعیض سیستماتیک که مصداق بارز آن تغییر مسیر لین برق پنجصد کیلو ولت است، شکل گرفت و لایه های مختلف اجتماع در این اعتراض همسو و همصدا با جنبش روشنایی به خیابان‌ها ریختند و ندای عدالت‌خواهی و برابری طلبی سر دادند، شب‌های زیادی تا بامداد و روزهای زیادی تا شب کار کردیم و برنامه ریزی کردیم تا به وجه احسن مبارزات مان را پیش ببریم.

یکبار در ۲۷ ثور سال پار به خیابان آمدیم و بیشتر از یک میلیون انسان آزاده و عدالت خواه همراه و همسو با ما آمدند، به پولیس گل اهدا کردیم، جاده ها را پاک کردیم و حتی بینی یک نفر خون نشد، شهروندان آلمان آرزو کردند که ای کاش یک روزی چنین تظاهراتی در المان برگزار شود اما حکومت فاسد و سران ارگ و سپیدار هیچ وقعی به خواست های مردم نه نهادند.

بار دیگر روز دوم اسد سال پار حینی که یک عده از پشت به ما خنجر زدند، به خیابان رفتیم و برای عدالت فریاد زدیم اما حکومت جواب گل را با گلوله و انتحاری داد که در نتیجه ۸۶ انسان فرهیخته‌ شهید و بیشتر از ۴۰۰ تن زخم برداشتند، برادر کوچکم در آن رویداد خونین زخم برداشت، همینکه او را به خانه رساندیم، یکی از دوستانم زنگ زد که احمدشریف در جمع شهدا است، بلافاصله راهی شفاخانه استقلال شدم، مادرم راه ام را گرفت و گفت نرو، نمی بخشمت، اگر بروی شیرم را برایت حلال نمی کنم، اشک دور چشمانم حلقه زد و چیزی نگفتم اما زیر زبانم با خود می گفتم مرا ببخش مادر، احمد شریف هم مادر داشت.

خلاصه ۸۶ مادر آن روز مثل مادر دولت‌شاهی فرزندان دلبند شانرا از دست دادند، ده‌ها خانم بیوه شد و بالاتر از صد کودک یتیم. اما برایم جالب بود که وقتی کمک های دوستان مقیم خارج را به زخمی ها و خانواده های شهدا می بردیم خیلی های شان پول را نمی گرفتند، می گفتند برای مستحق تر از ما ببرید و مجروحین با وجودی که در بستر افتاده بودند به ما انرژی می دادند و می گفتند هستیم برآن عهدی که بستیم.

حالا در آستانه‌ی اولین سالگرد فاجعه‌ی خونین دهمزنگ قرار داریم، ۸۶ شهید سر افراز در جمع مان نیست اما نظاره گر عملکرد همسنگران شان هستند که چه می کنند؟
اما من می خواهم به شهدای همیشه جاوید و همسنگران با عزت مان اطمینان بدهم که هستیم برعهدی که با شما بسته بودیم، در آستانه‌ی یکساله شدن جاودانگی تان دوباره به خیابان می رویم و برای عدالت فریاد میزنیم، تا زمانیکه غنی و عبدالله به داعیه‌ی برحق تان کرنش نکنند و آنرا محقق نسازند، حتی یک سانتی متر و برای یک ثانیه هم عقب نشینی نخواهیم کرد، من آزاد به دنیا آمده ام و زندگی بدون آزادی و آزادگی را چیزی جز ذلت و بردگی نمی دانم.

یکبار دیگر به خیابان می آییم و با یاران شهید مان تجدید میثاق می کنیم، به غنی و عبدالله هشدار می دهیم که اگر حتی بینی یک انسان خون شود، مسئولیت اش بصورت مستقیم به عهده‌ی شما خواهدبود.

بسم الله رنجبر

Short URL: http://www.turklar.com/?p=16111

Posted by on تیر ۲۵ ۱۳۹۶. Filed under تازه ها, مدنیت. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0. You can leave a response or trackback to this entry

Leave a Reply

Search Archive

Search by Date
Search by Category
Search with Google

Photo Gallery

© 2017 ففتا. تمام حقوق محفوظ و متعلق به ففتا است. ورود - میزبانی وب آی پی پلنز

مقالات منتشره در سايت ففتا بيانگر نظريات نويسندگان آن است و فدراسیون فرهنگی توركان افغانستان مسئوليت آنرا ندارد. ازطرف اداره سايت