ففتا

فاریاب زخم خونین در پیکر شمال

فاریاب؛
زخم خونین در پیکر شمال
ولایت فاریاب و مرکز آن شهر میمنه از پیشینه‌ی تأریخی برخوردار است. از میمنه به نام یهودیه، النسأ – نسائیه و محرقه یاد شده است. فاریاب زادگاه ده‌ها عالم، شاعر، سیاتگر و هنرمند بزرگ چون ظهیر فاریابی و غلام محمد میمنه‌گی است.
خان نشینی مستقل میمنه در موازات خان نشینی های آسیای مرکزی تا اواخر قرن ۱۹ استقلال خودرا نگهداشته و در دهه‌ی اخیر قرن شامل قلمرو افغانستان امروزی شده بود.
مردم فاریاب در دوره‌ های مختلف با افتخار و سربلندی در دفاع از نوامیس ملی،استقلال و خاک کشور در کنار سایر هم‌وطنان خود فداکاری کرده و قربانی داده اند. همین‌گونه مردم این ولایت در توسعه‌ی اقتصاد، تجارت، معارف، تولید محصولات زراعتی و صناعتی و آفریده های فرهنگی و تمدنی سهم چشمگیری داشته اند. بندر آقینه در فاریاب یکی از پردرآمدترین بنادر تجاری به شمار می‌رود.
فاریابی‌ها متخصصین و کادر های ورزیده‌ای را در بخش های مختلف تقدیم وطن کرده اند که هر یک آ‌ن‌ها در حیات جامعه نقش سازنده و بارز داشته اند و دارند. مردم فاریاب در معادلات سیاسی نیز خوب درخشیده و در کارزار انتخابات ها فعالانه شرکت کرده اند. مردم همیشه در صحنه‌ی این ولایت تنها در انتخابات ریاست جمهوری گذشته نزدیک به نیم میلیون رای را به صندوق های آرای نامزدها ریخته بودند. اما امروز مردم فاریاب در چنگال خونچکان عفریت وحشتناک جنگ گیرمانده، سخت بیچاره، درمانده و پریشان شده اند.
کم از کم پنج سال است که شعله های جنگ در فاریاب زبانه می‌کشد و با گذشت هر روز خانه‌ها و هستی اهالی رنجور این سرزمین را می‌سوزاند. قریه ها یکی پی دیگر از تسلط نیرو های محلی طرفدار دولت بیرون شده به اشغال طالبان درآمدند. امروزه اکثریت مناطق اطراف و قریه ها به جز مراکز ولسوالی های و مرکز ولایت فاریاب – شهر میمنه در دست طالبان است. حتا مرکز ولسوالی بلچراغ از حاکمیت دولتی بیرون شده است. در هفتۀ گذشته بخش هایی از ولسوالی های قرمقول، قورغان و اندخوی نیز در پی هجوم طالبان از ادارۀ دولت بیرون شد و صد ها خانواده از این مناطق متواری شده به مرکز اندخوی و شهر شبرغان جابه جا شدند.
امروزه صدها خانواده‌ی مهاجر از بسیاری ولسوالی‌های فاریاب در شهر میمنه در وضع اسفبار زندگی می‌کنند. آن‌ها به غذا، دوا و دیگر نیاز های اولیه‌ی زندگی محتاج استند. اداره های حکومتی مسوول و دیگر مؤسسات کمک رسان نتوانسته اند ضرورت های این خانواده ها را برطرف کنند. تعدادی از اهالی محلی در یکی از قیشلاق های منطقه‌ی سرحوض ولسوالی پشتونکوت فاریاب که تحت محاصره‌ی طالبان زندگی می‌کنند با قحطی شدید مواد غذایی روبه رو شده اند. در این قریه چند تن از اثر گرسنگی جان داده اند. نیروهای امنیتی در آن‌جا یک روز روزه گرفته، استحقاق خوراک خودرا به مردم قریه دادند. یک قوماندان محل نیز یک رأس اسپ خودرا ذبح کرده گوشت آن را به قحطی زده‌ها تقسیم کرده است. حالا نیروی محلی طرفدار دولت و کوماندوهای مستقر در سرحوض بنا به هر دلیلی از طریق هوا به شهر میمنه انتقال داده شده اند.
تلفات انسانی در سال های اخیر از پی‌آمدهای خیلی ناگوار جنگ در فاریاب است. صدها تن از دو طرف درگیر جنگ و مردم ملکی کشته و یا زخمی شده اند. ده‌ها خانه به آتش کشیده شده، سرک‌ها و پل‌ها تخریب شده اند. سطح محصولات زراعتی و مالداری که منبع اساسی در آمد باشنده‌‌های محلی به شمار می‌رود به حد غیر قابل منتظره اُفت کرده است. در کُل جنگ فعالیت اقتصادی مردم را به شدت ضربه زده است. مردمی که در مناطق اشغالی طالبان زندگی می‌کنند، روزگار سختی دارند.
در نتیجه‌ی ادامه‌ی جنگ طی سال‌های اخیر دروازه های بیشترین مکاتب در ولسوالی های فاریاب عملاً بسته شده، جریان تعلیم متوقف است. بدون شک عواقب این وضع برای مردم آن مناطق بسیار بزرگ است و هیچگاه قابل جبران نیست. جنگ و بیکاری سبب شده است که صدها تن از جوانان فاریاب حتا تحصیل یافته‌ها از راه های قانونی و غیر قانونی برای دریافت کار جهت تأمین زنده‌گی خانواده های شان وارد بازار کار ایران و کشورهای دیگر چون ترکیه شوند.
جنگ و درگیری سبب شده است تا در بسیاری از مناطق این ولایت پروژه های انکشافی تطبیق نشود. به گونه‌ی مثال چند سال است که کار ساخت بند آب گردان ولسوالی المار متوقف مانده است.
طالبان در فاریاب در چند سال اخیر با سلاح‌های مدرن به خصوص تک تیرانداز های دوربین دار و شب‌بین نیز مجهز شده اند که در بسیاری از مناطق باعث وارد آوردن تلفات به نیروهای دولتی شده اند.
این‌که جنگجویان طالب برای تسلط مناطق بیشتر در این ولایت توجه دارند، تصادفی نیست. فاریاب در شمال منطقه‌ی مهم و ستراتیژیک است. در گذشته مهاجمان طالبی فقط از راه دهلیز فاریاب توانسته اند به تصرف شمال دست یابند. دوام وضع موجود در این ولایت عواقب سخت ناگوار دیگر در پی خواهد داشت. حالا فاریاب به زخم خونین در پیکر شمال تبدیل شده است.
چرا فاریاب در آتش جنگ می‌سوزد؟
جنگ و نا امنی عامل اساسی این همه بدبختی مردم فاریاب است. اما عوامل جنگ و نا امنی‌ در فاریاب کدام ها اند؟
پنج سال پیش بیشترین مناطق فاریاب تحت حاکمیت دولت بود. در نقاط دور و قریه ها افراد مسلح محلی وفادار به دولت متعلق به احزاب سیاسی چون جمعیت اسلامی افغانستان و جنبش ملی اسلامی افغانستان حاکمان محل بودند. افراد مسلح وابسته به این دو حزب در برخی مناطق با هم رقابت داشتند و همواره در تضعیف یکدیگر تلاش می‌کردند. در ولسوالی های گرزیوان و المار ولایت فاریاب چنین تقابل بیشتر مشهود بود. آن‌ها برای از میان برداشتن طرف مقابل بعضاً به صورت مرموز در همدستی با طالبان قرار می‌گرفتند. رهبری این دو جناح نه تنهابرای رفع این مشکل کمک نکردند بلکه تا آخر به حمایت از طرفدارهای شان پرداختند. این وضع فرصت مناسبی برای تقویت طالبان مهیا کرده بود و جنگجویان طالب از این وضع استفاده‌ کردند. طالبان کم کم تقویت ‌شدند و برای تصرف مناطق بیشتر ‌جنگیدند.
طالبان در ولسوالی های فاریاب توانستند قوماندان های مهم و با نفوذ جنبش و جمعیت را یکی پی دیگر از راه ترور و جنگ از میان بردارند. ظلم بیحد این قوماندان‌ها بالای مردم محل زمینه‌ی حمایت مردم از طالبان را در برخی مناطق فراهم آورد. از سوی دیگر بعضی حلقات در حکومت مرکزی نظاره‌گر جریان تضعیف نیروهای مسلح محلی بودند و از این روند با سکوت استقبال می‌کردند. چون آن‌ها موجودیت قوت‌های مسلح وفادار به جناح های جنبش و جمعیت را چالش عمده در برابر حاکمیت مرکزی تلقی می‌کردند.
از چند سال به این‌سو نیروهای مسلح دولت در فاریاب هیچگاه نتوانستند مناطق از دست رفته را باز پس بگیرند. راه اندازی عملیات های مقطعی نیز کارساز نبود. حالا نیروهای دولتی در مرکز و محلات حالت دفاعی گرفته اند و این وضع در دراز مدت به سود دولت نیست.
حکومت در فاریاب تا هنوز کمتر مهره های دلسوز برای مردم فاریاب را در مناصب مهم جابه جا کرده است. در این مدت بیشترین مدیران کلیدی حکومت در فاریاب روزگذرانی کرده و با سؤ استفاده از صلاحیت خویش مصروف زر اندوزی استند.
حکومت مرکزی برای بهبود اوضاع در فاریاب راهی جز توظیف کادر های دلسوز، شایسته و متعهد محل که به غیر از سرنوشت مردم دغدغه‌ی دیگری نداشته باشند، راه دیگری ندارد. اما این کار بخشی از حل مسأله است. رهبری دولت باید به صورت دوامدار به پیشنهادات آن‌ها گوش کند و مورد حمایت قرار دهد.
برنامه ها عملیاتی پی‌هم برای ضربه زدن به طالبان رویدست گرفته شود و از نیروهای محلی در چارچوب اردو برای تأمین امنیت محلات کار گرفته شود. و از آن‌ها مواظبت دایمی صورت گیرد. تطبیق برنامه های توسعه‌ای از سوی نهاد حکومتی در فاریاب برای توسعه‌ی اقتصاد و رفاه مردم مهم و سازنده است.

Short URL: https://www.turklar.com/?p=18449

Posted by on دی ۲ ۱۳۹۷. Filed under تازه ها, مقالات. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0. You can leave a response or trackback to this entry

Leave a Reply

Search Archive

Search by Date
Search by Category
Search with Google

Photo Gallery

© 2019 ففتا. تمام حقوق محفوظ و متعلق به ففتا است. ورود - میزبانی وب آی پی پلنز

مقالات منتشره در سايت ففتا بيانگر نظريات نويسندگان آن است و فدراسیون فرهنگی توركان افغانستان مسئوليت آنرا ندارد. ازطرف اداره سايت