ففتا

عکس غایب مردم در مزاکراتی که گویا برای مردم است

نوشته یی از : انجنیر حفیظ ا له حازم

از مدتها بدینسو مزاکرات علنی و پشت پرده امریکایی ها با طالبان در جریان است که دوستان از کم و کاست آن مطلع هستند. این مزاکرات را از طرف امریکایی ها زلمی خلیل زاد نماینده با صلاحیت وزارت خارجه امریکا و از طرف طالبان هم یک گروپ مشخص به پیش میبرند که تا هنوز چند دور از این مزاکرات در دوحه مرکز قطر انجام یافته است.
بر علاوه چند مزاکراتی هم به ابتکار روسیه فدراتیف صورت گرفت که افراد و اشخاصی گویا به نماینده گی این و آن درین جلسات حضور یافته اند.
جنگ افغانستان همان گونه که میدانیم از چندین دهه بدینسو کشور را بسوی نابودی تمام کشانیده و تمام زیر بنا های کشور بصورت قطع نابود گردیده و میلیون ها هموطن ما به شهادت رسیده اند و میلیون های دیگر هم بیوطن شده و دیار غربت را گزیده اند و ۳۰ میلیون دیگر هم گرسنه و در جنگ میخوابند.
درین چند دهه افغانستان رژیم های متعددی را به آزمایش گرفت از چپ انقلابی گرفته تا راست افراطی از طالبان گرفته تا تکنوکرات های مفت خوار و نکتایی پوش که هیچ کدام نتوانستند درد مردم را درمانگر باشد و کیمیا بوته یی که صلح باشد به مردم ارمغان بدهند.
درین چند دهه بیقراری و بی فرمانی ها مردم افغانستان یک چیز را آموختند که بیگانه ها بما صلح نمی آورند. با تاسف این آموزه تاریخی هنوز نتوانسته در ذهن و عملکرد مردم جا بیآفتد که خود مبتکر در ساختن سرنوشت خود شان باشند.
گاه لجام افغانستان را بدست پاکستان میدهند, گاه بدست روسیه, گاهی عربها پیش دستی میکنند و زمانی هم جامعه جهانی ولی طوریکه دیده آمدیم رشته سرنوشت افغانستان در دست امریکایی هاست. آنها هستند که هر نقشه یی برای ما طرح کنند باید اطاعت کنیم و بدان پابند و رعیت باشیم.
ما قربانیان ناتوان در چنگ خود کامه گانیم و زندگی مان از وحدت و روح ملی تهی است, از قانون و دادخواهی بی بهره ایم, در مقابل زورمندان قوم, مزهب و ثروت امان نداریم, از آینده فرزندان و آزادی و حقوق خود بیمناکیم, ازبقا و بودن کشوری که حیثیت مادر را بریمان دارد حراس داریم, چنین است حسب و حال مردم ما.
همه میدانیم که صلح نیاز و ضرورت مبرم برای کشور و مردم ماست, بالاخره مردم ما هم حق دارند روزی در فضای صلح و آرامش حیات بسر ببرند و این حق طبیعی آنهاست.
لیک صلح در هر قیمت هم صلح نیست, صلحی که با برده گی و غلامی باشد جنگیدن صد باربخاطر صلح حقیقی بهتر از آن است. با تاسف و درد که یک عده مفت خوار و ظالم ازین فضای درهم و برهم بیشترین سو استفاده را کرده و خود ها را سر دمداران جهاد, رهبران قوم, رهبران دین و مزهب و مالکین کشور لقب داده اند و توده های میلیونی را غلام وار از عقب شان میکشانند و دسته دسته و درجن بست آنها را به هرکه خواستند گرو میکنند, میفروشند, به غلامی میدهند وتحفه میکنند و از نام آنها استفاده ابزاری مینمایند.
این عده افراد خطرناک ترین,خاین ترین, وطن فروش ترین و معامله گر ترین قشر تازه نفس درین درین چند دهه اخیر است که قسمت زیاد بحران وناامنی, جنگ و خون ریزی محصول کار آینهاست تا مردم صف شانرا ازین مفت خواران جدا نکنند رسیدن به رفاه همگانی دشوار خواهد بود.
اینکه چگونه این قشر توانسته اند مردم را تا این حد بیچاره و زبون کنند اینست که این دسته بعد از به قدرت رسیدن همه هست و نیست کشور را تاراج کردند و به پول های باد آورده میلیونی و میلیارد دالری دست یافتند.
پول در تمام نظام های حاکم رکن اساسی قدرت است, وقتی پول داشتی قدرت داری و قدرت داشتن زور داشتن و حکومت کردن است. این نو کیسه ها هم یکباره به میلیون ها و میلیاردر ها تبدیل شدند و آخرین لقمه نان مردم را از آنها گرفتند و دهان شانرا با سکوت و گرسنگی بستند.
فقدان شور و شوق غرض رهایی از بند های اسارت و درمانده گی برای مردم عوام باعث شده که انرژی رهایی بخش ازین زنجیره ها رخت ببندد و توان عمل در آنان غایب باشد.
امروزه که آمد آمد طالب ها ورد سر زبانها است و از نتایج دید و بازدید ها هم چنان بر میآید که طالبان را یک بار دیگر روی شکم مردم مینشانند. بدون شک از آمدن طالب ها کسی خرسند نیست لیک مردم ازین وضعیت موجود امروزه آنقدر به ستوه آمده اند که حاضرند هر بلایی را( حتی طالبان را) بپزیرند تا از این شرایط که نه حکومتی است و نه بازخواستی,نه حقی است و نه حق شناسی, قوماندانان محلی در محلات شان فرعون وار عمل میکنند, از کوچکترین امنیت و آرامش خبری نیست, فقر و فاقه گی به اوج رسیده و مردم به معنی واقعی کلمه گرسنه اند,تبعیض و یکه تازی ها زبانه میکشد, بیکاری مردم را زمینگیر کرده, دزدی رهزنی و قاچاق و اختطاف به عادت تبدیل شده که همه و همه دست مردمان را به آسمان بلند کرده که بگویند خدایا:
هر بلایی که برای ما نازل میکنی بکن مگر ما را از شر این ظالمان و فرعون ها برهان.
بلی هموطن عزیز من
ما در همان خط رسیده ایم یا بهتر بگویم ما را تا اینجا رساندند که هر بلایی را بپزیریم و چشم بسته و نا دانسته آنرا قبول کنیم به امید اینکه چند سبا بیشتر نفس بکشیم. در مزاکراتی که بین طالبان و امریکایی ها در جریان است, جمله زیر مهم ترین شرط طرفین شمرده میشود.
(گفته میشود که جدی‌ترین موارد مساله میان هیات طالبان و آمریکا خروج نیروهای خارجی و تعهد طالبان در مورد عدم استفاده از خاک افغانستان علیه کشورهای دیگر بوده است.)
اگر به این جمله درست دقت فرمایید در مییابید که این همه چنه زنی های امریکا و طالبان روی این دو اصل گره خورده است که امریکا از افغانستان خارج شود و از خاک افغانستان علیه آنها استفاده صورت نگیرد, در هیچ جای این مزاکرات و تفاهم نامه ها از مردم افغانستان نام برده نمیشود که طالبان:
چگونه سیاست داخلی را در کشور به پیش میبرد؟
چه حکومتی را میخواهند بالای مردم تحمیل کنند؟
با مردم چه برخوردی میخواهند بکنند؟
میخواهند دوباره یک قوم و یک ولایت را حاکم تمام افغانستان نمایند؟
دوباره میخواهند که زنان غلام و برده بوده و در خانه هایشان اسیر باشند؟
باز تمام آزادی های فردی و مدنی را ولچک و زولانه بزنند؟
شستشوی مغزی که در زمان زمامداری شان بالای مردم کرده بودند باز بدان رفتار رکیک شان ادامه میدهند؟
صد ها و هزاران سوال دیگر؟؟؟؟؟ چون مردم اینها را یکبار آزموده اند.
مگر امریکا و امریکایی ها کورند و یا کر که حد اقل بخاطر انسانیت و بخاطر ۳۰ میلیون انسان سرزمین ما هم اگر شده در یکی از مزاکره هایشان شان این مسایل را با طالبان مطرح کنند و حد اقل تضمین و گرنتی ابتدایی را از آنها بگیرند که بدان دحشت ووحشتی در زمان امارت شان بالای مردم مظلوم افغانستان انجام دادند دیگر انجام ندهند.
با دریغ و درد که عکس مردم در تمام نقاب های مزاکرات تاریک است.
( چه سکوتی دنیا را فرا میگرفت اگر هرکس به اندازه صداقتش سخن میگفت.)
__________________________________________

Short URL: https://www.turklar.com/?p=19141

Posted by on آگوست 9 2019. Filed under تازه ها, مطالب برگزیده. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0. You can leave a response or trackback to this entry

Leave a Reply

Search Archive

Search by Date
Search by Category
Search with Google

Photo Gallery

© 2019 ففتا. تمام حقوق محفوظ و متعلق به ففتا است. ورود - میزبانی وب آی پی پلنز

مقالات منتشره در سايت ففتا بيانگر نظريات نويسندگان آن است و فدراسیون فرهنگی توركان افغانستان مسئوليت آنرا ندارد. ازطرف اداره سايت