ففتا

مریضیکه قدرت راه رفتن نداشته ، ۲۳ سال تمام به سینه می خوابد

سید عمر گلی

مریضیکه قدرت راه رفتن نداشته ، ۲۳ سال تمام به سینه می خوابد و

با آنهم با انگشتان هنر مندش کله پوش« کلاه وطنی »

میدوزد و امرار حیات میکند.

سید عمر گلی

او بیش از پیش رنج میبرد که نتوانسته است تفنگ به دست گرفته ، دو سال دورهٔ عسکری را بگذراند و به وطن خود خدمت کند .

«شاغلی فیض الله ایماق محصل ژورنالیزم با استفاده از رخصتی تابستانی پوهنتون، سفری به ولایات کرده و عکس ها و راپور های جالبی از ولایات کشور تهیه کرده است که اینک راپور زیر از آن جمله میباشد .

موصوف مکتوبی به روزنامه ٔ انیس وعده داده است که ، در آینده عکسها و مطالب شانرا به انیس بفرستند .

ما علاقه ٔ شاغلی ایماق را به روز نامه می ستاییم و انتظار همکاری شانرا می بریم.»

[ انیس]

چهل و هشت سال قبل در خانواده ٔ دهاتی واقع جوی کمانگر شهر قورغان اندخوی ، طفلی به دنیا آمد ، که نام او را سید عمر گذاشتند. سید عمر که بین اقاربش به «گلی» مشهور است ، هنوز چهار بهار زنده گی را ندیده بود، پدرش، او را با مادر و برادرش گذاشت و از دنیا در

گذشت .

گلی ، تا ۱۴ سالگی مزدور بود ، چوپانی کرد و بالاخر ، به شغل دهقانی پرداخت. او اگر چه خرد مینمود، ولی از عهدهٔ وظیفه اش خوب بدر میشد. دهقانان و اهل ده همه ازین بچهٔ زحمتکش، اظهار خوشی میکردند .

گلی ۸ سال تمام دهقان بود . دریکی از روز های تموز باجسم مملو از عرق ، در جای نمنا ک «زیر پل» خوابید وقتی از خواب بیدار شد، درتمام وجودش درد و کسالت احساس کرد و بزودی بخانه برگشت و به بستر مریضی افتاد.اکنون از آن زمان ۲۳ سال میگذرد .

گلی ۱۰ سال مطلب خود را با مشکلات زیاد و لکنت زبان به مخاطب خود میفهماند ـ او دایم به سینه خوابیده، چشمانش همواره به طرف بالاست . به پهلو و تخته به پشت نمی تواند بخوابد. وقتی ضرورتی به او پیش آمد، به سینه راه میرود .

گلی با این وضع رقت بار هنوز کلاه وطنی میدوزد و از بام تاشام در پیشروی دروازهٔ خانه ، که راه عبور و مرور مردم است ، خوابیده ، و کلاهایی را که با انگشتان سحر آمیزیش خامک دوزی کرده به عابرین عرضه میدارد و بدین ترتیب امرار حیات میکند .

گلی، مرد متدین است ؛ نماز پنجگانه را همواره با تیمم ادا نموده و از خدا ی خود سپاسگزارست . یگانه رنج او از زنده گی، قرار گفتهٔ خودش اینست :

« نتوانسته است تفنگ به دست بگیرد و دورهٔ مکلفیت را بگذراند و به وطن خود خدمت کند » .

او جهت اعادهٔ صحتش، انگور باغی که داشت، فروخت و به تداوی خود پرداخت ولی به نتیجه یی نرسید و عجیبتر اینکه مرض او تاکنون تشخیص نشده است . گلی بمن گفت : در صورت نشر داستانش در روز نامه، سلام خود را به تمام وطندارانش که از فیض صحت بهره مندند،

میرساند.

نوت :قریه ییکه گلی در آن زنده گی میکرد، فعلاً بنام او«گلی»مسمی شده است.

روز نامهٔ انیس، شماره (۱۶۴) میزان سال ۱۳۴۷

خواننده گان ارجمند! شما زنده گی نامهٔ سید عمر « گلی» را خواندید که ۵۱ سال قبل در روزنامهٔ انیس اقبال چاپ یافته بود .

روح متوفی را شاد و جایش را فردوس برین میخواهیم.

Short URL: https://www.turklar.com/?p=19972

Posted by on ژانویه 26 2020. Filed under تازه ها, چهره ها, نگاه. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0. You can leave a response or trackback to this entry

Leave a Reply

Search Archive

Search by Date
Search by Category
Search with Google

Photo Gallery

© 2020 ففتا. تمام حقوق محفوظ و متعلق به ففتا است. ورود - میزبانی وب آی پی پلنز

مقالات منتشره در سايت ففتا بيانگر نظريات نويسندگان آن است و فدراسیون فرهنگی توركان افغانستان مسئوليت آنرا ندارد. ازطرف اداره سايت